συνέντευξη στο Λευθέρη Πλακίδα
Ένα ονοματεπώνυμο που συζητιέται την τελευταία δεκαετία στη δρομική κοινότητα της Ελλάδας. Είναι ένας προπονητής που βρίσκεται πίσω από πολλούς ελίτ αθλητές, αλλά και σε ακόμη περισσότερους «ερασιτέχνες» δρομείς, άντρες και γυναίκες. Είναι η κατηγορία των ανθρώπων που χαρακτηρίζουμε χαμηλών τόνων με ουσία και αποτελέσματα. Όπου εμφανίζεται στους αγώνες, ξέρεις ότι κάποιος “δικός” του θα κάνει ρεκόρ, θα βγει στις πρώτες θέσεις. Τα ονόματα πολλά. Κορυφαίος ο Φώτης Ζησιμόπουλος. Αλλά και ο Δημήτρης Σελέτης, η Ντέπυ Σημαντράκου, η Λεμονιά Παναγιώτου, ο Γιώργος Λογοθέτης, παλιότερα ο Θωμάς Παρτσάνης, ο Βαγγέλης Νούλας και η λίστα είναι ατελείωτη.
Εκτός από την επιβεβαιωμένη με αριθμούς επιτυχία του ως προπονητής, έχει μια σειρά από στοιχεία ως προσωπικότητα, που είναι σημαντικά για όλη την κοινότητα των δρομέων στην Ελλάδα. Έχει έναν επαγγελματισμό, σοβαρότητα στην προσέγγιση, παλεύει στη διάπλαση των αθλητών του, όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και ως χαρακτήρες. Δε θέλει να είναι μόνο καλοί αθλητές, γιατί δεν αρκεί και το μεταφέρει σε εκείνους από την πρώτη στιγμή.
Έχει συνδεθεί με το Σπάρταθλον για πολλούς λόγους. Ο αυτονόητος έχει το όνομα του Φώτη Ζησιμόπουλου με το μεγάλο ρεκόρ των 19 ωρών και 55 λεπτών από το 2023. Αλλά είναι και ο ίδιος τερματίσαντας το 2019 και το 2025 συνόδευσε τη γυναίκα του, Βασιλική Φαλαρά, που τερμάτισε επίσης. Μεγάλος αριθμός αθλητών κάθε χρόνο μπαίνει στην εκκίνηση στο Ηρώδειο για να φτάσει στη Σπάρτη και ο Δημήτρης Κασίμης είναι χαρούμενος που όλοι τους είναι σωστά προετοιμασμένοι σωματικά, πνευματικά και ψυχολογικά.
– Πότε ξεκίνησες την προπονητική και με ποια αφορμή;
Επίσημα ξεκίνησα στα 24 μου, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, όταν ο Βασίλης Κρομμύδας μού πρότεινε να συνεργαστώ μαζί του στην Εθνική Ομάδα Τριάθλου. Ήταν μια πρόταση που με τίμησε και ένα καθοριστικό βήμα στην πορεία μου.
Το ενδιαφέρον μου, όμως, είχε ξεκινήσει στο Γυμνάσιο. Πήγαινα στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου και διάβαζα την «Εργοφυσιολογία» του Κλεισούρα, ένα σύγγραμμα του τρίτου έτους των Τ.Ε.Φ.Α.Α. Με γοήτευε να καταλαβαίνω πώς λειτουργεί το σώμα στην άσκηση και πώς βελτιώνεται μέσα από την προπόνηση. Αργότερα αποφοίτησα από τα Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Α.Π.Θ, όπου αυτή η περιέργεια απέκτησε επιστημονική βάση. Η επιθυμία να μαθαίνω και να μεταφέρω τη γνώση στην πράξη με συνοδεύει μέχρι σήμερα.
– Πώς συνδέεται η αθλητική σου διαδρομή με τις σπουδές σου και τι έχει αλλάξει με τα χρόνια;
Το τρίαθλο ήταν μεγάλο σχολείο για μένα, τόσο ως αθλητής όσο και ως προπονητής. Με έμαθε να οργανώνω την προετοιμασία και να συνδυάζω διαφορετικές απαιτήσεις. Οι αγώνες βουνού πρόσθεσαν την τεχνική, την προσαρμοστικότητα και τον σεβασμό στις συνθήκες. Οι υπεραποστάσεις με βοήθησαν να καταλάβω βαθύτερα την υπομονή και τη διαχείριση μιας παρατεταμένης προσπάθειας.
Με τα χρόνια δίνω μεγαλύτερη σημασία στην ανταπόκριση του κάθε αθλητή και στην καθημερινότητά του. Έχουμε περισσότερα δεδομένα και εργαλεία αξιολόγησης, αλλά χρειάζεται να ξέρουμε πώς να τα ερμηνεύουμε. Οι σπουδές με βοηθούν να εξετάζω κριτικά όσα παρατηρώ και η αγωνιστική εμπειρία να καταλαβαίνω καλύτερα όσα μου περιγράφει ο αθλητής. Σήμερα με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να βρίσκουμε την προπόνηση που μπορεί να αφομοιώσει και να τον εξελίξει με διάρκεια.
– Πάνω σε τι ήταν το μεταπτυχιακό σου και πόσο σε βοηθά η διαρκής μάθηση;
Το μεταπτυχιακό μου ήταν στη Φυσιολογία της Άσκησης και η διατριβή μου επικεντρώθηκε στον Φώτη Ζησιμόπουλο. Μαζί με τον καθηγητή μου, τον Ηλία Σμήλιο, σχεδιάσαμε πρωτόκολλα αξιολόγησης, για να μελετήσουμε την επίδραση ενός προπονητικού κύκλου και του Σπάρταθλου στις φυσιολογικές παραμέτρους του.
Ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία, γιατί η καθημερινή προπονητική συνεργασία συνδέθηκε με την επιστημονική έρευνα. Μπορέσαμε να εξετάσουμε με μετρήσεις όσα παρατηρούσαμε στην πράξη και να κατανοήσουμε καλύτερα τις απαιτήσεις της προσπάθειας και της αποκατάστασης.
Η διαρκής μάθηση μού δημιουργεί κίνητρα. Με κάνει να επανεξετάζω τις επιλογές μου και να αναζητώ πιο τεκμηριωμένες απαντήσεις. Μεγάλη ικανοποίηση αισθάνομαι, όταν μεταφέρω αυτή τη γνώση στους αθλητές μου. Θέλω να καταλαβαίνουν γιατί κάνουμε κάθε προπόνηση, ώστε να συμμετέχουν συνειδητά στην εξέλιξή τους.
– Πώς έχεις ζήσει το Σπάρταθλο μέσα από τους διαφορετικούς σου ρόλους;
Το έχω ζήσει ως αθλητής, με τον τερματισμό μου το 2019. Η διαδρομή, η κούραση και η συγκίνηση στη Σπάρτη μού έδωσαν μια προσωπική εμπειρία που με βοηθά να κατανοώ καλύτερα τους αθλητές μου.
Ως προπονητής έχω ζήσει τα ρεκόρ του Φώτη Ζησιμόπουλου, μεγάλες διακρίσεις, αλλά και τερματισμούς ανθρώπων για τους οποίους ο αγώνας ήταν όνειρο ζωής. Κάθε τερματισμός κουβαλά τη δική του ιστορία και έχει ξεχωριστή αξία.
Το 2025 το έζησα ως σύζυγος και πατέρας. Μαζί με τις μικρές μας υποστηρίξαμε τη γυναίκα μου, τη Βασιλική Φαλαρά, μέχρι τον τερματισμό της. Ήταν μια ιδιαίτερη οικογενειακή εμπειρία. Έχω μοιραστεί επίσης στιγμές με πληρώματα υποστήριξης και εθελοντές, βλέποντας πόση φροντίδα και προσφορά υπάρχει γύρω από τον αγώνα. Όταν σκέφτομαι το Σπάρταθλον, θυμάμαι όλα αυτά τα πρόσωπα μαζί με τις επιδόσεις.
– Πόσο σημαντικό είναι το τρίπτυχο σώμα πνεύμα και ψυχή στην προετοιμασία;
Για μένα η προπονητική ξεκινά από την κατανόηση του ανθρώπου. Χρειάζεται να γνωρίζω τις δυνατότητές του, τον τρόπο που σκέφτεται και τι σημαίνει γι’ αυτόν ο στόχος του.
Το σώμα προετοιμάζεται μέσα από την προπόνηση και την αποκατάσταση. Το πνεύμα καλλιεργείται όταν ο αθλητής κατανοεί την προσπάθειά του και μαθαίνει να παίρνει αποφάσεις. Η ψυχή συνδέεται με το προσωπικό του κίνητρο και με όσα του δίνουν δύναμη στις δύσκολες στιγμές.
Στις υπεραποστάσεις αυτά συναντιούνται συνεχώς. Η σχέση εμπιστοσύνης μάς επιτρέπει να δουλεύουμε και πάνω στην ψυχραιμία, στην αυτογνωσία και στην υπευθυνότητα. Σέβομαι την προσωπικότητα κάθε αθλητή και θέλω να τον βοηθώ να αποκτά μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του. Αυτή η εξέλιξη έχει αξία και πέρα από τον αγώνα.
– Τι βοηθά έναν αθλητή να αλλάξει επίπεδο και τι άλλο πρέπει να επιδιώκει ένας ελίτ αθλητής;
Η αλλαγή επιπέδου χτίζεται με συνέπεια, κατάλληλη προπόνηση, αποκατάσταση και χρόνο. Το ταλέντο χρειάζεται καθημερινή δουλειά και διάθεση για μάθηση. Σημαντικό βήμα είναι όταν ο αθλητής αναγνωρίζει καλύτερα πότε μπορεί να πιέσει, πότε χρειάζεται ξεκούραση και τι μπορεί να μάθει από κάθε αγώνα.
Για έναν ελίτ αθλητή στόχος πρέπει να είναι και η διάρκεια: να εξελίσσεται, να προστατεύει την υγεία του και να διατηρεί τη χαρά της προσπάθειας. Η εκπροσώπηση της χώρας μέσα από την Εθνική Ομάδα φέρνει επίσης ευθύνη. Ο σεβασμός στους συναθλητές, η αθλητική εντιμότητα και η στάση απέναντι στους νεότερους δίνουν ουσία στις διακρίσεις. Ένας αθλητής υψηλού επιπέδου μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα και να ανοίξει τον δρόμο για άλλους.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Δημήτρης Κασίμης είναι απόφοιτος των Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Φυσιολογία της Άσκησης και επικεφαλής της ομάδας Kasimis Training. Διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Ομάδας Τριάθλου την περίοδο 2004-2010. Η πορεία του συνδυάζει προσωπική αγωνιστική εμπειρία και προπονητική δουλειά στο τρίαθλο, στο ορεινό τρέξιμο και στις υπεραποστάσεις. Ο ίδιος είναι Σπαρταθλητής, έχοντας τερματίσει στον αγώνα το 2019. Στη διοργάνωση του 2026, τρεις αθλητές που προπονεί ανέβηκαν στα βάθρα: ο Φώτης Ζησιμόπουλος, δεύτερος στη γενική κατάταξη, η Δέσποινα Σημαντρακού, πρώτη γυναίκα, και η Λεμονιά Παναγιώτου, τρίτη γυναίκα. Στις φετινές (2026) επιτυχίες προστίθεται η επίδοση του αθλητή του Γιώργου Λογοθέτη, ο οποίος τερμάτισε δεύτερος Έλληνας και πέμπτος στη γενική κατάταξη. Στις σημαντικές επιτυχίες της προπονητικής του πορείας συγκαταλέγεται το αργυρό μετάλλιο του Φώτη Ζησιμόπουλου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 24 ωρών το 2023, με 292.254 χιλιόμετρα, καθώς και διακρίσεις και πανελλήνια ρεκόρ διαδρομών που έχουν πετύχει αθλητές του σε αγώνες υπεραποστάσεων και αγώνες βουνού.
