του Λευθέρη Πλακίδα
Powered by Ηλεκτρομηχανική GAS
Τίποτα δεν είναι δεδομένο και σίγουρο στον αθλητισμό. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Δεν κερδίζουν τα ονόματα, τα χρυσά μετάλλια του παρελθόντος, τα φαβορί, οι αναμφισβήτητες ικανότητες.
Το μόνο που κερδίζει είναι να βρεθεί ο αθλητής στην καλύτερη του φάση, να είναι σωστά προετοιμασμένος, να μην επηρεαστεί από σκέψεις και συναισθήματα που θα τον επηρεάσουν. Να έχει καλή ψυχολογία και να μπορεί να διαχειριστεί ότι συμβεί κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Όλα μπορούν να ανατραπούν και εκεί που θεωρεί o αθλητής ότι δεν πρόκειται να χάσει από κανέναν και από τίποτα, να καταρρεύσει, να αγχωθεί και να κάνει παιδαριώδη λάθη, να μην μπορεί να συγκεντρωθεί. Να μην του πάει τίποτα. Να μην είναι η μέρα του.
Θα κλάψει (είδαμε τη χρυσή Ολυμπιονίκη Άννα Κορακάκη) θα αφεθεί σε λυγμούς (η πολύπειρη και με πολλά μετάλλια Άννα Ντουντουνάκη) γιατί απλά δεν ήταν η μέρα τους. Όλοι εμείς θα δούμε εκείνη την εμφάνιση. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι για να φτάσει στη μέρα του αγώνα, έχουν προηγηθεί άπειρες ώρες προπόνησης, πόνου, κόπου, στερήσεων. Και ενώ νιώθεις ότι το έχεις, όλα πηγαίνουν στραβά. Και μένεις εκτός. Και πρέπει να περιμένεις άλλα τέσσερα χρόνια, στην επόμενη διοργάνωση για να πάρεις τη ρεβάνς. Βασικά από τον εαυτό σου. Χωρίς να είναι πάντα σίγουρο ότι θα έχεις αυτή την ευκαιρία και ότι θα την αξιοποιήσεις.
Αλλά οι προπονήσεις συνεχίζονται. Η προσπάθεια δεν σταματάει. Ο ιδρώτας τρέχει όπως και ο χρόνος. Κυνηγάς τη διάκριση γιατί όλα στη ζωή είναι πεπερασμένα και έρχονται οι νεότεροι από πίσω.
Για αυτό οι ψυχολόγοι στον αθλητισμό, είναι πιο απαραίτητοι από ποτέ. Για αυτό χρειάζεται οι αθλητές να έχουν εκπαίδευση, να υπάρχει στήριξη, να τους δίνονται εφόδια και για την επόμενη μέρα.
Γιατί αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Υπάρχει ζωή και μετά τον πρωταθλητισμό, εξίσου σκληρή και επίπονη, που κάποιες φορές είναι πιο δύσκολη από αυτό που έχει προηγηθεί. Αλλά ένας αθλητής έχει τα εργαλεία να διαχειριστεί όσα θα συναντήσει. Γιατί μία φορά νικητής, μία ζωή νικητής.
